Δυσκολίες και προβλήματα, καθώς οι κοινότητες μεγάλωναν
Διάλεξαν επτά
Από τη δημιουργία της πρώτης χριστιανικής κοινότητας, η Εκκλησία είχε στραμμένο το ενδιαφέρον της σε όσους είχαν ανάγκη και αγωνιζόταν να ανακουφίσει τον πόνο και τη δυστυχία των ανθρώπων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έδειχνε για όσους μπορούσαν να είναι θύματα εκμετάλλευσης, όπως οι χήρες γυναίκες και τα παιδιά.
Καθώς οι κοινότητες αυξάνονταν και μεγάλωναν, μεγάλωναν και οι ανάγκες. Και άρχισαν να δημιουργούνται προβλήματα. Κάποιοι παραπονούνταν ότι γίνονταν αδικίες σε βάρος χηρών γυναικών στη διανομή των τροφίμων. Γι’ αυτό τον λόγο, οι απόστολοι ζήτησαν από τα μέλη της Εκκλησίας να εκλέξουν εφτά άντρες για να αναλάβουν το σωστό μοίρασμα των τροφίμων και φροντίδα των μελών της κοινότητας. Αυτοί ήταν οι επτά διάκονοι: ο Φίλιππος, ο Πρόχορος, ο Νικάνορας, ο Τίμονας, ο Παρμενάς, ο Νικόλαος και ο Στέφανος.
Τζόρτζιο Βασάρι – Ο λιφοβολισμός του Αγίου Στεφάνου
Ο πρωτομάρτυρας Στέφανος
Ο Στέφανος, γεμάτος πίστη και δύναμη, ήταν αφοσιωμένος με ζήλο στα καθήκοντά του. Ταυτόχρονα μιλούσε σ’ όλο τον κόσμο για τον Ιησού. Αυτό προκάλεσε κάποιους που τον κατηγόρησαν για βλασφημία του Θεού και τον οδήγησαν σε δίκη. Ο Στέφανος στην απολογία του μπροστά στο ιουδαϊκό συνέδριο έβγαλε ένα μακρύ λόγο, κατακρίνοντας τη στάση των Ιουδαίων προς τον Χριστό και υποστηρίζοντας με σθένος την πίστη του. Οι ιερείς που τον δίκαζαν εξαγριώθηκαν και αποφάσισαν τη θανάτωσή του που έγινε με λιθοβολισμό.
Καθώς είναι ο πρώτος χριστιανός που μαρτύρησε για τον Χριστό ονομάστηκε πρωτομάρτυρας. Η μνήμη του τιμάται στις 27 Δεκεμβρίου.
Ο Στέφανος, την ώρα του μαρτυρίου του, έπεσε στα γόνατα και φώναξε δυνατά: «Κύριε, μη στήσης αυτοίς την αμαρτίαν ταύτην», δηλαδή, «Κύριε, μη λογαριάσεις σε αυτούς αυτή την αμαρτία».
Πρ 7, 60
